طو را اذ سمیم غلب وبا طمام وجودم دوصط دارم.
مگر بی صواطا دل ندارن؟؟؟؟
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۸۷ ساعت 22:54 توسط "کویر"
|
مگر بی صواطا دل ندارن؟؟؟؟
کل زندگی همین مفهوم لعنتی داشتن و دوست داشتن و از دست دادنه .مفهوم غلیظ خاطره ها و یادهایی که مرور زمان باعث میشه یه جزیی ازت بشن که صبج از خواب بیدار میشی هستش و ناخودآگاه میفهمی که سایه به سایه تمام مشکلاتت و خنده هات اونم هست .بی آنکه جایی رو گرفته باشه نشسته و با تو ناظر تمام لحظاتته و در کنارته .