نام عشق
نمی دانم کدامین روذ وکجا؟ اما می خواهم ومیدانم که روزی این روح نا آرام را با بوسه ای از جنون وعشق از لبان تو از اسارت هر روزه بیرون خواهم آورد.....
اول هرکلام نام عشق...دوستت دارم ...
+ نوشته شده در دوشنبه دهم تیر ۱۳۸۷ ساعت 7:11 توسط "کویر"
|
کل زندگی همین مفهوم لعنتی داشتن و دوست داشتن و از دست دادنه .مفهوم غلیظ خاطره ها و یادهایی که مرور زمان باعث میشه یه جزیی ازت بشن که صبج از خواب بیدار میشی هستش و ناخودآگاه میفهمی که سایه به سایه تمام مشکلاتت و خنده هات اونم هست .بی آنکه جایی رو گرفته باشه نشسته و با تو ناظر تمام لحظاتته و در کنارته .