شب سکوت کویر...
دوست دارم با تو توی جاده های بی انتها موسیقی شب سکوت کویر را گوش کنیم وبا هم یک شب زیر اسمان کویر تنها باشیم وتا صبح ستاره بشماریم....
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۸۷ ساعت 21:52 توسط "کویر"
|
کل زندگی همین مفهوم لعنتی داشتن و دوست داشتن و از دست دادنه .مفهوم غلیظ خاطره ها و یادهایی که مرور زمان باعث میشه یه جزیی ازت بشن که صبج از خواب بیدار میشی هستش و ناخودآگاه میفهمی که سایه به سایه تمام مشکلاتت و خنده هات اونم هست .بی آنکه جایی رو گرفته باشه نشسته و با تو ناظر تمام لحظاتته و در کنارته .